Doğayı, yabandaki yaşamı –bize bizden daha yakın olanı– hissetmek; hava, toprak, ateş ve suyla hemhal olduğumuzda mümkün olur. Bitkinin kalbinde, ağacın kovuğunda, kayanın yamacında, arının vızıltısında… Doğanın şifası, özünü kabul edecek her cana tesir eder. Şifa tam da burada saklıdır: Ona bir sirayet gibi mi, yoksa bir ziyafet gibi mi baktığımızda.

Bir bitkiyi düşünmek, bir arıyı dinlemek, bir ağaç gibi susmak; aslında her şeyle bir olmaktır. Bu kitap; doğayı anlamaya, bitkilerin bir dili olduğunu fark etmeye, ondan öğrenmeye ve şifalanmak isteyenleri kendini doğaya bırakmaya davet ediyor. Aynı zamanda insan bilgeliğinin sınırlarının doğayla nasıl genişlediğini keşfetmeye çağırıyor.Doğa; şefkatli bir ana, güvenli bir yuva, şifalı bir sığınak ve ilham dolu bir okuldur. Bu sayfalarda doğanın fısıltılarını duymaya, işaretlerini takip etmeye ve kendi doğamıza doğru bir yolculuğa çıkacağız.

Bu kitap dünya dertlerine deva ararken doğayı mürşit bilenlerin, kendini doğada iyileştirenlerin buluşma noktası…